Իմ մասին

Իմ մասին

Ողջուն , ես Մելինեն եմ ։

Վաղուց, շատ վաղուց է , ինչ սեբաստացի եմ՝ մանկապարտեզ, դպրոց, վարժարան,  իսկ այժմ ՝ծնող և ուսուցչուհի։

Միշտ էլ սիրել եմ իմ դպրոցը։ Ինձ հաճելի է եղել հիշել դպրոցական կյանքս, մանկությունս, և այդ իսկ պատճառով երեխաններս էլ առանց տարակուսեկու հաճախեցին  իմ դպրոցը։

Մեր դպրոցը միշտ էլ տարբերվել է բոլորից, իսկ ուսուցիչները՝ ամենքից։

Ավարտել եմ կրթահամալիրի քոլեջը՝ Նախադպրոցական բաժնում, այնուհետև Հյուսիսային համալսարանում՝Տարրական դասարաններ և մեթոդիկ( չորրորդ կուրսի ուսանողուհի եմ)։

Մասնակցել եմ Իմացումի հրճվանք ծրագրի եռօրյա , և 5_6 տարեկանների դասարանում աշխատողների հնգօրյա վերապատրաստումներին։

Հինգ և ավել տարիներ են , ինչ աշխատում եմ կրթահամալիրում։Սկզբում աշխատում էի լողավազանում՝ որպես մարզիչին օգնական, այնուհետև՝ որպես դաստիարակի օգնական , իսկ այժմ երկարացված օրվա կազմակերպիչ եմ, աշխատել եմ հինգ տարեկանների հետ, իսկ այժմ կցանկանայի աշխատել հինգից վեց տարեկանների հետ որպես դասվար։

Իմ հասցեն .

Բաբաջ. 40_18բն.

093363577

meline.simonyan@mskh.am

 

 

Advertisements
Առնետները Դինո Բուցատի

Առնետները Դինո Բուցատի

12

Տեսնես ի՞նչ եղան իմ բարեկամ Կորիոները: Ի՞նչ է կատարվում նրանց գյուղական հին ամառանոցում, որ Դոգանելլա է կոչվում: Անհիշելի ժամանակներից, ամեն ամառ նրանք մի քանի շաբաթով ինձ հրավիրում էին իրենց ամառանոցը: Այս տարի առաջին անգամն էր, որ չհրավիրեցին: Ջովաննին ինձ մի քանի տող է գրել` ներողություն խնդրելու համար: Հետաքրքիր նամակ է, որն աղոտ կերպով ակնարկում է ընտանեկան դժվարություններն ու տհաճությունները ու չի բացատրում ոչինչ: Read more

Կարել Չապեկ

Կարել Չապեկ

Աքաղաղ

Չի լուսանում։Ես դեռ ազդանշան չեմ տվել։

Կարծում եմ մեկնաբանությունը մեկն է՝ մեծամտություն։

Ճնճղուկ

Մեծ բան է՝ սոխա՜ կ։

Մենք,  ճնճղուկներս,  ավելի շատ ենք։

Կարևորը որակն է, քան , քանակը։

Բայց ճնճղուկին հակառակն է թվում, ավելի լավ է լինել  շատ , քան ունենալ ինքատիպություն, որակ։

Կոճղ

Ինչու՞ են ասում ” Արժանապատիվ կոճղ”։

Կարծում եմ կոճղի արժանապատվությունը  փաստ է նրանով, որ նա երբեք չի հրաժարվում և հեռանում իր արմատներից։

Աշխատանքի բաժանում

Ես կնայեմ, թե դուք ինչպես եք աշխատում, իսկ դուք կնայեք, թե ես ինչպես եմ ուտում։

Ով աշխատի, նա կուտի։

Միօրիկ

Հարուրամյա՜ կրիա։Ինչպես կարելի է այդպես հրեշավոր կերպով հետամնաց լինել։

Նորին դժվար է հարմարվել հնի հետ։Բայց ասում են չէ՞, շորի նորն է լավը, իսկ ընկերոջ՝ հինը։

Ճնճղուկ

Ինչպե՜ս , արտույտն իրաբացի՞ լինի։

Դա բացառված է։ Ճշմարտությունը մեկն է՝ և այն ՝ ճնճղուկային։

Մեծամտությունն է , որ թույլ չի տալիս զգալ սեփական սխալը։

Դատարկ մարդն է միայն մեծամտանում։

Կյանքում անսխալական մարդ չկա։

Ծածան

Ոչ մի կենդանի էակ չի կարող ապրել՝ խորասուզված օդում։

Ոչ ոք չի կարող ապրել ճնշող և բռնացող պայմաններում։

Էշ

Թու՛հ։Այդպիսի լուրջ պահ, և կեռասենին առանց քաշվելու  ծաղկում է իր համար։

Կարծում եմ սա այն պահն է, երբ շուրջդ մի բան է կատարվում  , իսկ քեզ համար միևնույնն է։

 

 

 

Ձուկը և օվկիանոսը

Ձուկը և օվկիանոսը

Ձուկը և օվկիանոսը

Կար-չկար մի ձուկ կար, հասարակ մի ձուկ: Օվկիանոսի մասին խանդավառ պատմություններ լսելով՝ մի անգամ նա որոշեց, որ պետք է հայտնվի այնտեղ, ինչ գնով էլ ուզում է լինի:

Ձուկը գնաց տարբեր իմաստունների մոտ: Նրանցից մեծ մասն ասելիք չուներ, բայց նրանք ամեն տեսակ անհեթեթույթուններ էին ասում, որպեսզի հիմարների աչքերում մեծ ուսուցիչներ երևային: Այդ ձկներից մեկն ասաց, որ Օվկիանոսին հասնելու համար պետք է աշխատել անթերի լողացող ձկների ութնապատիկ ճանապարհի առաջին աստիճանին դիրք զբաղեցնել: Մյուս գուրու ձուկը սովորեցրեց, որ Օվկիանոս տանող ճանապարհը պայծառատես ձկների աշխարհների ուսումնասիրություններում կգտնի: Երրորդն ավելացրեց.

-Միակ միջոցը անընդհատ կրկնելն է՝ «Ռամ-ռամ-ռամ»: Միայն այդ դեպքում կբացվի ճանապարհը:

Հոգնելով տարբեր ուսմունքներից՝ ձուկը լողաց ջրիմուռներում հանգստանալու: Եվ այնտեղ նա հանդիպեց մի ծեր, ոչ մի բանով աչքի չընկնող ձկան: Նա ասաց ձուկ-պրպտողին.

-Հիմարիկ, Օվկիանոսը, որը դու փնտրում ես, քո շուրջ է: Դու էլ ես Օվկիանոսի մի մաս, չնայած որ չես նկատում դա: Այն քո մեջ է, քո շուրջ, և դու՝ նրա սիրելի մասնիկն ես:

Այս առակի նպատակը, կարծում  եմ, հետևյալն է՝ հեռուն փնտրես , մոտ կգտնես։

 

Մուտքի ճամբարը արտագնա ճամփորդությամբ դեպի Ժայռ

Մուտքի ճամբարը արտագնա ճամփորդությամբ դեպի Ժայռ

screenshot_20180704-102206.png

Սևանա լճի մասին լեգենդ

Սևանա լճի տեղում ցամաք է եղել՝ անտառապատ բլուրներով եւ ծաղկավետ դաշտերով: Գյուղին մոտիկ, բլրի տակ, եղել է մի առատ աղբյուր, որից ջուր վերցնելիս գյուղացիները հանում էին ակունքի ահագին փակիչը: Մի երեկո գյուղի հարսերից մեկը ջրի է գնում աղբյուրը, հանում է փակիչը, կուժը լցնում ու գալիս տուն՝ մոռանալով փակել ակունքը: Ջուրը դուրս է հորդում, ծավալվում չորս կողմ: Երբ այն հասնում է տներին՝ բնակիչները փախչում են, ասելով. «Քար դառնա՝ ով բաց է թողել ակունքը»: Եվ մոռացկոտ հարսը քար է դառնում, իսկ ջուրն անընդհատ բարձրանալով՝ կազմում է Սևանա լիճը, որի երեսից հազիվ վեր է բարձրանում քարացած հարսի գլուխը:

Վանեցիներվ գաղթում և վերաբնակվում են Սևանի ափերին: Տեղի ցուրտ ու դաժան ձմեռը նրանց հիշեցնում է իրենց երկրի մեղմ ու տաք կլիման և դառնորեն կանչում են. « Սև Վան եկավ մեր գլխին, սև Վան»: Այդպես էլ լճի անունը մնում է Սևան:

Սևանա լիճը գտնվում է Գեղարքունիքի մարզում, ծովի մակարդակից մոտ 1900 մետր բարձրության վրա: Կապուտաչյա գեղեցկուհին ներառվել է Եվրոպայի ամենագեղեցիկ ու մատչելի վայրերի ցանկում:

Աշխարհը և մենք

Շատ վաղուց մի արքա կառուցեց պալատ, որի բոլոր պատերը, հատակը և առաստաղը հայելուց էին: Այնպես պատահեց, որ  պալատ մտավ մի շուն:  Իր շուրջը նայելով՝ նա տեսավ բազմաթիվ շներ: Լինելով շատ խելացի և զգուշավոր՝ համենայն դեպս ատամ ցույց տվեց, որպեսզի իրեն պաշտպանի այդ միլիոնավոր շներից և վախեցնի նրանց: Ի պատասխան նրան՝ բոլոր շները անմիջապես իրենք էլ ատամ ցույց տվեցին: Շունը կամացուկ հաչեց: Մյուսները սպառնալիքով պատասխանեցին նրան (պալատում արձագանք կար): Հիմա շունը հաստատ համոզված էր, որ իր կյանքը վտանգված է, և սկսեց բարձր հաչել: Սակայն երբ նա հաչում էր, հայելիների միջի շները նրան պատասխանում էին հուսահատ հաչոցով: Եվ որքան շատ էր նա հաչում, այնքան բարձր էին նրանք պատասխանում, ինչպես թվում էր խեղճ շանը: Առավոտյան շանը գտան սատկած: Սակայն նա պալատում միայնակ էր եղել: Ոչ ոք չէր կռվել նրա հետ, որովհետև պալատը դատարկ էր: Ուղղակի նա տեսել էր ինքն իրեն բազմաթիվ հայելիների մեջ և վախեցել: Եվ երբ նա սկսել էր կռվել, հայելիների միջի արտացոլանքները պայքարի մեջ էին մտել: Նա սատկել էր իր միլիոնավոր սեփական  արտացոլանքների հետ պայքարում։

 

Ընթերցելով այս առակը, եկա այն եզրահանգման, որ շունը պայքարում էր ինքն իր եսի դեմ։

Հաճախ այդպես պատահում է բոլորիս հետ՝ պայքարում ենք ինքներս մեր եսի, մեր վախերի դեմ։

Կարծում եմ շատերն են ունեցել այսպիսի պայքարներ, բայց միայն ուժեղ, հաստատակամ մարդուն կարող է հաջողվել հասնել իր նպատակին։

Վերապատրաստում օր 2

Վերապատրաստում օր 2

 

This slideshow requires JavaScript.

Օրը սկսեցինք պարտիզապուրակային աշխատանքներով՝ խոտ հնձեցինք, հարթեցրինք հողատարածքը, մաքրեցինք լանջերը մոլախոտերից, ջրեցինք խոտածածկույթները, ավազե հրապարակը։

Օրը հագեցած էր նաև  մեր ազգային երգ ու պարով, կենդանիների խնամքով և լողուսուցմամաբ։

Տիկին Մարիետի հետ կատարեցիք վերլուծական աշխատանքներ՝ Օշոյի առակների քննարկում։

Յուրաքանչյուր օր անցնում է հագեցած, նոր օրը իր հետ բերում է նորի ուսուցում։

Հաճելի է լինել տարբեր մասնագիտություն ,  բայց միևնույն նպատակն ունեցող մարդկանց շրջապատում։

Բոլորին համակել է մի միտք՝ աշխատել , ներգրավվել մեր կրթահամալիրում։

Բոլորիս հաջողություն…